No Contact: Closure

Test stylu przywiązania po rozstaniu

Trzy pytania o to, co się dzieje, gdy chcesz odezwać się do ex. Otrzymasz nieformalną ocenę stylu przywiązania, ku któremu się skłaniasz — to ten sam test co w aplikacji.

1/3 Kiedy przychodzi chęć, żeby napisać, co tak naprawdę się pod nią kryje?
2/3 Jak się dziś naprawdę czujesz — szczerze?
3/3 Co zwykle robisz z chęcią, żeby się odezwać?

Twój wynik

Odpowiedz na trzy pytania, aby zobaczyć wynik.

To nieformalna ocena na podstawie trzech odpowiedzi, a nie badanie ani diagnoza psychologiczna.

Wsparcie dopasowane do twojego stylu

W No Contact: Closure ten sam quiz kształtuje to, jak mówią do ciebie coach i ekran SOS, gdy przychodzi chęć, żeby się odezwać.

Pobierz w App Store

Jak powstaje wynik

Każda odpowiedź wskazuje na jedną z trzech tendencji: lękową, unikającą lub bezpieczną. Wynikiem jest tendencja wybierana najczęściej; jeśli odpowiedzi rozkładają się po równo, wynik to styl raczej bezpieczny.

Teoria przywiązania opisuje wzorce tego, jak ludzie przeżywają bliskość i rozstanie. Trzy pytania nie są w stanie rzetelnie tego zmierzyć; standaryzowane kwestionariusze stosowane w badaniach zawierają co najmniej 12 pytań, a powszechnie używany ECR-R — 36. Potraktuj to jako zachętę do refleksji. Nic, co wybierzesz, nie jest zapisywane ani wysyłane.

Pytania o quiz

Jakie są style przywiązania?

Badania nad przywiązaniem zwykle opisują tendencję bezpieczną, lękową i unikającą, czasem także czwarty wzorzec — lękowo-unikający. U większości osób te wzorce się mieszają i mogą się zmieniać z czasem oraz w zależności od związku.

Czy ten quiz to diagnoza?

Nie. To nieformalna ocena na podstawie trzech pytań, która ma pomóc ci zastanowić się, jak reagujesz po rozstaniu. Po rzetelną ocenę zgłoś się do wykwalifikowanego specjalisty.

Dlaczego styl przywiązania ma znaczenie po rozstaniu?

Wpływa na to, jak odczuwasz chęć, żeby się odezwać, i co zwykle pomaga. Osobie o tendencji lękowej mogą przydać się sposoby na przeczekanie impulsu; osobie o tendencji unikającej może pomóc nazywanie uczuć zamiast ich tłumienia.